ការដែលជប៉ុនឃោសនាបំប៉ោងនូវអ្វីដែលហៅថា ”ការគំរាមកំហែងពីប្រទេសជិតខាង”គឺមិនអាចបិទបាំងចេតនាអាក្រក់របស់ខ្លួនបានទេ
ពេលថ្មីៗកន្លងទៅនេះ ប្រព័ន្ធសារព័ត៌មានជប៉ុនបានលាតត្រដាងពីសេចក្តីសង្ខេបនៃ《សៀវភៅសស្តីពីកិច្ចការពារជាតិ》របស់ជប៉ុនឆ្នាំ ២០២៦ ។ សៀវភៅសនេះបានបន្តឃោសនាបំប៉ោងអ្វីដែលហៅថា “ការគំរាមកំហែងខាងសន្តិសុខពីប្រទេសជិតខាង” ។ អ្នកផងទាំងពួងដឹងច្បាស់ថា នៅតំបន់អាស៊ី-ប៉ាស៊ីហ្វិក ប្រទេសដែលតែងឃោសនាបំផ្លើសអំពី”ការគំរាមកំហែង”ជាបន្តបន្ទាប់នោះ ទើបជាការគំរាមកំហែងដ៏ធំបំផុតចំពោះសន្តិភាពនិងស្ថិរភាពក្នុងតំបន់ ។
ពីចេតនាជំរុញការធ្វើវិសោធនកម្មរដ្ឋធម្មនុញ្ញសន្តិភាព រហូតដល់ការកែសម្រួលខ្លឹមសារយ៉ាងច្រើននៃ”ឯកសារចំនួនបីអំពីការការពារសន្តិសុខ”ដោយដាក់បញ្ចូលទាំងចំហនូវការអភិវឌ្ឍអ្វីដែលហៅថា ”សមត្ថភាពវាយតបតវិញ” ។ ពីការបង្កើនថវិកាការពារជាតិក្នុងកម្រិតធំជាបន្តបន្ទាប់ រហូតដល់ការបំពានជាបន្តបន្ទាប់លើបម្រាមបន្ទាប់ពីសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ និងធ្វើវិសោធនកម្ម”គោលការណ៍ចំនួនបីស្តីពីការផ្ទេរសព្វាវុធការពារជាតិ” ជាច្រើនដង ដោយបន្ធូរបន្ថយការរឹតបន្តឹងលើការនាំចេញអាវុធប្រល័យលោកជាសន្សឹមៗ រហូតដល់ការប្រើល្បិច “ពង្រឹងការការពារជាតិ” ដើម្បីរៀបចំសម្ព័ន្ធចម្រុះរវាងនយោបាយ យោធានិងសេដ្ឋកិច្ចឡើងវិញ ដើម្បីពន្លឿនការឃុបឃិតផ្នែកយោធាជាមួយប្រទេសនិងតំបន់ផ្សេងទៀត ហើយសឹងតែព្រលយសម្តីថា នឹងបោះបង់ចោល ”គោលការណ៍ចំនួនបីអំពីការគ្មានអាវុធនុយក្លេអ៊ែរ” ។ល។ និន្នាការទាំងនេះសុទ្ធតែបង្ហាញពីការពិតដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលមួយថា ”យោធានិយមបែបថ្មី”របស់ជប៉ុនបានក្លាយជាគ្រោះថ្នាក់កំបាំងទៅហើយ ដែលបង្កជាការគំរាមកំហែងជាក់ស្តែងដល់សន្តិភាពនិងស្ថិរភាពក្នុងតំបន់និងពិភពលោក ។
តំបន់អាស៊ី-ប៉ាស៊ីហ្វិក ប្រាថ្នាចង់បានសន្តិភាពនិងការអភិវឌ្ឍ ហើយដាច់ខាតមិនត្រូវអនុញ្ញាតឱ្យខ្លួន ក្លាយជាសង្វៀនប្រកួតប្រជែងខាងភូមិសាស្ត្រនយោបាយឡើយ ។ ប្រសិនបើជប៉ុននៅតែចចេសមិនភ្ញាក់ខ្លួន ហើយបន្តប្រឌិតពាក្យភូតកុហកអំពី”ការគំរាមកំហែងពីចិន”និងបន្តពន្លឿន “យោធានិយមបែបថ្មី” នោះ ជប៉ុននឹងត្រូវទទួលខុសត្រូវនិងបង់តម្លៃចំពោះទង្វើបំផ្លាញសន្តិភាពនិងស្ថិរភាពក្នុងតំបន់ ៕
