ការរំលឹកខួប នៃការទម្លាក់គ្រាប់បែក នៅទីក្រុងហ៊ីរ៉ូស៊ីម៉ា តម្រូវឱ្យមានការគិតគូរពេញលេញ ជាមួយនឹងយោធានិយម
ប៉េកាំង៖ ប្រាសាទបុរាណ នៃទីក្រុងហ៊ីរ៉ូស៊ីម៉ាបានឈរជាយូរមកហើយជាការ រំលឹកអំពីការចំណាយដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចរបស់មនុស្សជាតិនៃសង្គ្រាម ប៉ុន្តែពួកគេក៏បញ្ជាក់ពីសច្ចភាព ប្រវត្តិសាស្ត្រមួយទៀតផងដែរ ហេីយការពង្រីកយោធានិយមរបស់ប្រទេសជប៉ុន នៅទីបំផុតនឹងនាំមកនូវគ្រោះមហន្តរាយ មិនត្រឹមតែដល់ប្រទេសជិតខាងរបស់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងដល់ខ្លួនឯងផងដែរ។
ខណៈពេលដែលខួបលើកទី៨១ នៃការទម្លាក់គ្រាប់បែកបរមាណូ នៅទីក្រុងហ៊ីរ៉ូស៊ីម៉ាត្រូវបានរំលឹក មេរៀននេះគួរតែត្រូវបានចងចាំ មិនមែនមិនអើពើនោះទេ ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកនយោបាយមួយចំនួននៅក្នុងប្រទេសជប៉ុនហាក់ដូចជាកំពុងផ្លាស់ប្តូរទិសដៅផ្ទុយ។
លោក Shinjiro Koizumi រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការពារជាតិជប៉ុន បានឧ្យដឹងយ៉ាងដូច្នេះថា ប្រទេសជប៉ុនគួរតែពិភាក្សាអំពីគោលនយោបាយនុយក្លេអ៊ែររបស់ខ្លួន “ដោយគ្មានការហាមឃាត់” រួមទាំងថា តើត្រូវកែប្រែគោលការណ៍មិនមែននុយក្លេអ៊ែរចំនួនបី ដែលទីក្រុងតូក្យូបានប្រកាន់ខ្ជាប់ អស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ ឬអត់។
គោលការណ៍មិនមែននុយក្លេអ៊ែរចំនួនបី របស់ប្រទេសជប៉ុន ដែលហាមឃាត់ការកាន់កាប់ ការផលិត ឬការអនុញ្ញាតឱ្យមានការបញ្ចូលអាវុធ នុយក្លេអ៊ែរចូលទៅក្នុងទឹកដីជប៉ុន ត្រូវបានអនុម័តជាផ្លូវការដោយសភាជប៉ុនក្នុងឆ្នាំ១៩៧១ ហើយចាប់តាំងពីពេលនោះមក បានក្លាយជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃគោលនយោបាយនុយក្លេអ៊ែររបស់ប្រទេស។
វោហាសាស្ត្រញុះញង់ និងគ្រោះថ្នាក់របស់រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួង ការពារជាតិ ដែលកំពុងកាន់តំណែង មិនត្រឹមតែក្បត់ការប្តេជ្ញាចិត្ត ក្រោយសង្គ្រាមរបស់ប្រទេសជប៉ុនចំពោះសន្តិភាពនិយមប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបង្កើនការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងអំពីទិសដៅអនាគតរបស់ប្រទេសផងដែរ។
ការកត់សម្គាល់ដោយមិនប្រុងប្រយ័ត្ននេះគឺជាការបង្ហាញចុងក្រោយបំផុតនៃកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងបង្កើនល្បឿនរបស់រដ្ឋបាលលោកស្រី Sanae Takaichi ដើម្បីធ្វើយោធាឡើងវិញ ដែលរួមមានការបំប៉ោងថវិកាយោធារបស់ប្រទេសជាបន្តបន្ទាប់ ការបន្ធូរបន្ថយការរឹតបន្តឹងលើការនាំចេញអាវុធប្រល័យលោក ការជំរុញឱ្យមានការទទួលបាននាវាមុជទឹកដើរដោយថាមពលនុយក្លេអ៊ែរ ការបន្តកិច្ចព្រមព្រៀង “ចែករំលែកនុយក្លេអ៊ែរ” និងការដាក់ពង្រាយមីស៊ីលរយៈចម្ងាយមធ្យម និងវែង៕
ប្រែសម្រួល ឈូក បូរ៉ា
