ព័ត៌មានអន្តរជាតិ

ជីវិតដ៏កំសត់ របស់ប្តីប្រពន្ធ វៀតណាមខ្មែរមួយគូ ដែលរស់នៅ តាមដងទន្លេមេគង្គ

បរទេស ៖ នៅវេលាម៉ោង ៣ ទៀបភ្លឺ លោក Dang Van Binh បានភ្ញាក់ពីដំណេក នៅខ្ទមតូចមួយក្បែរមាត់ទន្លេ ក្នុងឃុំ អានភូទ្រុង (បាទ្រី បេនត្រែ) ។ មេឃនៅតែងងឹត មានតែសំឡេងកង្កែបយំ ។ កូនស្រីពីរនាក់ របស់គាត់អាយុ ១២ ឆ្នាំ និង ២ ឆ្នាំកន្លះ កំពុងដេកលង់លក់នៅឡើយ។

ដោយខ្លាចក្មេងៗភ្ញាក់ លោក Binh គ្រាន់តែឈរក្បែរគ្រែ មើលពួកគេមួយសន្ទុះ ក្រោយមកក៏ដកដង្ហើមធំ ដោយចាកពីខ្ទមនោះ ។ អ្នកស្រី Thach Thi Bo Pha ដែលជាភរិយា របស់លោក Binh បានរៀបចំឱ្យប្តីរបស់គាត់ នូវសម្លៀកបំពាក់ចាស់ៗចំនួន ៣កំប្លេ ដាក់ក្នុងកាបូបស្ពាយ មានត្រីចៀន ពងទាប៉ុន្មានគ្រាប់ អង្ករប៉ុន្មានកំប៉ុង និងថវិកា ៦០ ម៉ឺនដុង ។

ទាំងនោះជាឥវ៉ាន់ របស់បុរស អាយុ ៣៤ ឆ្នាំម្នាក់ សម្រាប់ជីវិតពិត ដែលមានចម្ងាយ ៣០០ គីឡូម៉ែត្រ ចំពេលមានរដូវប្រាំង ស្ងួតហួតហែង សម្រាប់ព្រឹកព្រលឹម ក្នុងខែកុម្ភៈ ។ លោក Binh មានបងប្អូនចំនួន ៣ នាក់ ដែលធំធាត់ជាមួយគ្នា ហើយមានតែគាត់បានឈប់រៀននៅថ្នាក់ទី ៦ ។ បន្ទាប់មកអ្នកទាំងបី បានបបួលគ្នាទៅទីក្រុង ហូជីមិញ ដើម្បីរកការងារធ្វើ ។ កាលពី១៣ ឆ្នាំមុន ពេលធ្វើការជាកម្មករ នៅទីក្រុងហូជីមិញ លោក Binh បានជួបជាមួយ បុប្ផា ដែលជាជនជាតិខ្មែរ មកពីខេត្ត Bac Lieu។

បុប្ផា មានអាយុច្រើនជាងលោក Binh បីឆ្នាំ ឪពុកម្តាយរបស់គាត់ បានស្លាប់តាំងពីតូច ដោយរស់នៅជាមួយជីដូនជីតា របស់គាត់តាំងពីកុមារភាព ។ នៅអាយុ ១៨ ឆ្នាំបងស្រីរបស់ ផា បានចាកចេញពីប្រទេស ហើយតាមរយៈអ្នកស្គាល់គ្នា ម្នាក់មកប្រទេសថៃ ដើម្បីរកការងារធ្វើកាត់បន្ថយការលំបាក របស់ក្រុមគ្រួសារ ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក បងប្អូនទាំង ២ នាក់បានបាត់បង់ទំនាក់ទំនងជាមួយគ្នា ។ ផា កើតទុក្ខ ហើយបានចាកចេញពីផ្ទះ ហើយបានជួបជាមួយ Binh។

ក្រោយមក ពួកគេទាំងពីរនាក់ បានរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ តាមប្រពៃណី Pi Pea បន្ទាប់មកបាននាំគ្នា ទៅរស់នៅក្បែរច្រាំងទន្លេ ដោយខ្ចីផ្ទះតូចមួយ របស់សាច់ញាតិជាបណ្ដោះអាសន្ន ធ្វើអំពីឈើ និងប្រក់សង្កសី ដែលមានស្នាមធ្លុះធ្លាយផង ។

កាលពី ៥ ឆ្នាំមុន គូស្វាមីភរិយាវ័យក្មេង ត្រូវបានផ្តល់ដីឱ្យធ្វើស្រែ ដោយឪពុកម្តាយខាងជីវសាស្រ្ត ។ នៅឆ្នាំទី ១ ដោយសារគ្មានបទពិសោធន៍ ដំណាំស្រូវរបស់ប្តីប្រពន្ធមួយគូនេះ បានបរាជ័យ ។ នៅឆ្នាំទី ២ (ឆ្នាំ ២០១៦) ស្រូវទើបតែដល់ ពេលដាំហើយ ដោយរំពឹងថា នឹងទទួលបានផលល្អប្រសើរ ហើយបស្ចិមប្រទេស ប្រឈមមុខនឹងគ្រោះរាំងស្ងួត ជាប្រវត្តិសាស្ត្រ។

លោក Binh និងប្រពន្ធ មិនមានអ្វីទាំងអស់ លុយដែលបានមកពីលក់ថ្នាំ សម្រាប់រយៈពេល ២ ឆ្នាំ បូករួមទាំងប្រាក់កម្ចី សម្រាប់សាងសង់ផ្ទះ បំណុលសរុបមានជិត ២០ លានដុង។ លោក និងភរិយា មានលុយតិចតួច រីឯរោងចក្រនៅជុំវិញតំបន់នោះក៏មានអ្នកធ្វើការច្រើនថែមទៀត ដោយសារប្រមូលផលមិនល្អ។

ក្រោយមក លោក ប៊ិញ និងផា ត្រូវបានណែនាំដោយអ្នកស្គាល់គ្នា ទៅធ្វើការរោងចក្រស្វាយចន្ទីមួយ នៅឃុំ ថងញ៉ាត (ប៊យដាំងប៊ិញភឿក) ។ ប្តីប្រពន្ធវ័យក្មេងនេះ បានបញ្ជូនកូនស្រីអាយុ ៨ ឆ្នាំរបស់ពួកគេទៅជីដូនជីតា របស់នាងជួយមើលបន្ទាប់មកបានចាកចេញពីផ្ទះ។

អស់រយៈពេលបីខែ ប្តីប្រពន្ធនៅភាគខាងលិច ពេលធ្វើដំណើរពួកគេជៀសផ្លូវ ដែលមានចំណោទ ដោយជារៀងរាល់ថ្ងៃព្យាយាម ឆ្លងទឹក ទៅចម្ការស្វាយចន្ទី នៅជុំវិញតំបន់នោះ ដើម្បីប្រមូលគ្រាប់ពូជ សម្រាប់ជួលឱ្យម្ចាស់របស់ពួកគេ ។ ជាមួយនឹងការសន្សំសំចៃ រយៈពេលបីខែក្រោយមក ពួកគេសន្សំប្រាក់បាន ១០ លានដុង បន្ទាប់មកបានវិល ត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើត ដើម្បីសងបំណុល ដោយរង់ចាំធ្លាក់ភ្លៀង ស្រោចស្រពដល់ដំណាំស្រូវ ។ បុប្ផាបានប្រាប់ខ្លួនឯងថាជីវិត របស់នាងលំបាកច្រើនណាស់ហើយ ដូច្នេះនាងចង់ស្នាក់នៅកន្លែង មួយដែលហ្នឹងនរ ដើម្បីរកស៊ី ហើយប៊ិញក៏គិតថាការនិរទេស ខ្លួនចុងក្រោយដែរ។

នៅឆ្នាំបន្តបន្ទាប់ ដោយសារវាលស្រែមានទឹកប្រៃ ដំណាំស្រូវនៅតែបន្តមិនល្អ និងផ្តល់ទិន្នផលទាប ។ ប៊ិញពិភាក្សាជាមួយប្រពន្ធរបស់គាត់ លែងធ្វើស្រូវហើយទៅដាំឪឡឹក។ ដំណាំពីរផ្លែដំបូង ដោយសារសណ្ឋានដីទាបពេកនៅរដូវវស្សា ថ្នាលដាំឪឡឹកនោះ ក៏ត្រូវទឹកជន់លិច ។ ពួកគេទើបតែមានកូនស្រីទី ២ ធ្វើឱ្យជីវភាពគ្រួសារកាន់តែលំបាក។

កាលពី ៣ ខែមុន ប៊ិញបានបន្តកែកុនស្រែដាំ ឪឡឹកដោយប្រើវិធីផ្សេងៗ ដើម្បីការពារទឹកជំនន់។ ស្រែដំាឪឡឹកនោះមានពណ៌បៃតង ចំណែកទឹកប្រៃ ក៏កំពុងលុកលុយម្តងទៀត ផ្លែឈើដំបូងបង្អស់គឺតូចហើយខូច។ បូផា នាងកើតទុក្ខណាស់ ដោយសារតែប្រាក់ ៧ លានដុង ដែលនាងបានបាត់បង់ ហើយថ្ងៃមួយ នាងកំពុងថែសួនក៏បានសន្លប់ ដោយគ្រួសក្នុងតំរងនោម ការវះកាត់និងព្យាបាលចំណាយអស់ជាង ១០ លានដុង។

បន្ទាប់ពីរយៈពេល ៤ ឆ្នាំនៃការរងគ្រោះដោយសារ“ ព្យុះរាំងស្ងួត” ប៊ិញនិងភរិយាបានវិលត្រឡប់មករកកន្លែងចាប់ផ្តើមវិញ។

នៅជុំវិញភូមិអានធួន រាប់រយគ្រួសារផ្សេងទៀត ក៏បានធ្លាក់ចូលក្នុងភាពក្រីក្រផងដែរ ការចាកចេញពីស្រុកកំណើត ជាបណ្តោះអាសន្នដោយនិរទេសខ្លួន ដើម្បីរកការងារធ្វើដើម្បីរស់ ដោយឆ្លងកាត់ព្រំដែនស្រុក។

នៅពេលរសៀលមុនចេញដំណើរ ប៊ិញបានខ្ចីប្រាក់ ១,៧ លានដុងពីអ្នកស្គាល់គ្នា ។ គាត់បានឱ្យប្រពន្ធគាត់ ៧០០,០០០ ដុង។ ចំពោះប្រាក់មួយលានដុងទៀត គាត់បានទិញថ្នាំ ដើម្បីព្យាបាលការឈឺក្បាល និងឈឺភ្នែក ដោយសារគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ម៉ូតូ ជាច្រើនឆ្នាំមុន ពេលទទួលបានប្រាក់ ៤០ ម៉ឺនដុងដំបូង។

បន្ទាប់មកប៊ិញ បានទៅជាមួយក្រុមមនុស្សជិត ១០ នាក់ទៅកាន់ស្ថានីយ៍ឡានក្រុង ចម្ងាយ ៧ គីឡូម៉ែត្រ ។ នៅខាងក្រោយឡានលោកប៊ិញ ជូតភ្នែករបស់គាត់ហើយព្យាយាមក្រឡេកមើល ទៅប្រពន្ធនិងកូន ៗ របស់គាត់វិញរហូតដល់ ផ្ទះតូចមួយនៅឆ្ងាយពីគ្នា៕

បំរាម៖ ហាមយកព័ត៌មានរបស់សារព័ត៌មាន ដើមអម្ពិល ចុះផ្សាយដោយគ្មានការជូនដំណឹងមកជាមុន។ រាល់បញ្ហាអត្ថបទដែលយកចុះផ្សាយបន្ត ស្ថាប័នយើងខ្ញុំមិនទទួលខុសត្រូវឡើយ។ លោកអ្នកអាចទំនាក់ំទំនងមកក្រុមការងារតាមរយៈ​ទូរស័ព្ទលេខ៖ 012 722337 ឬ dapnews@gmail.com

All rights reserved by: DAP News

To Top